نبض زمان آرام می تپد روزی کودکم خواهد آمد

  خورشید را باور دارم حتی اگر نتابد ..... عشق را باور دارم حتی اگر آن را حس نکرده باشم ..... حس مادری را باور دارم حتی اگر آن را تجربه نکرده باشم ..... به خدا ایمان دارم حتی اگر سکوت کرده باشد ..... و تا خدا هست جایی برای ناامیدی نیست .   ...

برای تمام رنجهایی که میبری صبر کن صبر اوج احترام به حکمت خداوند است پس امیدوار باش به حکمت خداوند چون در هر حکمتی تقدیری و در هر تقدیری حکمتیست . ...

    ...

  اینقدر با تصورت زندگی کرده ام که خیال بودنت باور هر روز من است عزیزم در رویاهایم تو را می بینم که آمده ای روزها و شب هایم غرق در مستی حضور توست جانکم صبرو تحمل هم حدی دارد این روزها بی قرار بی قرارم تنها چاره ی این دل غمگین من خیال آمدنت است با رویای حضور تو زندگی می کنم آه خدای من ، این روزها و شبهای انتظار پایانی ندارد؟؟ دلم بی تاب تر شده لحظه به لحظه ثانیه به ثانیه اما زمان ..... به همان کندی گذشته میگذرد بدون هیچ تغییری ..... بدون هیچ امیدی ..... بیم آن دارم که قلبم طاقت این همه انتظار را نداشته باشد مگر یک قلب چقدر تحمل دارد ؟...

بی حس شده ام از درد ! از بغض ! فقط گاهی ، خط اشکی ..... می سوزاند صورتم را !!!!! به طور کاملا تلخی آرامم .....!!!!! ...

دلتنگ که باشی ، تمام تلاشت را هم که بکنی تا خوش بگذرد ، و لحظه ای فراموشش کنی فایده ندارد تو دلت تنگ است ..... دلت برای همان یک نفر تنگ است تا نیاید ..... تا نباشد ..... تو هنوز دلتنگی ..... ...

گاهی دلت بهانه هایی می گیرد که خودت انگشت به دهان می مانی ..... گاهی دلتنگی هایی داری که فقط باید فریادشان بزنی اما سکوت میکنی ..... گاهی پشیمانی از کرده و ناکرده ات ..... گاهی دلت نمی خواهد دیروز را به یاد بیاوری ..... گاهی فقط دلت می خواهد زانوهایت را تنگ در آغوش بگیری ، و گوشه ای ، گوشه ترین گوشه ای ..... که می شناسی بنشینی و فقط نگاه کنی !! گاهی چقدر دلت برای یک خیال راحت تنگ می شود ..... گاهی دلگیری ..... شاید از خودت !!!!!     ...